Er is altijd wel een rode draad

Als we niet oppassen leiden gebeurtenissen ons af. Terwijl ze ons juist ergens naar toe kunnen leiden.

Op een dag in het leven van een leidinggevende gebeuren tientallen dingen. Een presentatie van een project is een groot succes. Een medewerker meldt zich ziek. Een ander project loopt vertraging op. Je krijgt een onverwachte, hartverwarmende email. Afspraak wordt afgezegd. Enzovoort. We zijn geneigd dit, gedreven door drukte, af-te-werken. Hopla, klus geklaard, probleem opgelost, ziekteverzuim-protokol-telefoontje gedaan. Pfff, volgende thema graag.

Ik geloof dat leidinggeven in wezen helemaal niet gaat over wat er vandaag gebeurt. Het gaat over hoe je dit gebruikt om de toekomst beter te laten verlopen. Ik kijk daarom altijd op twee niveaus naar zaken. Natuurlijk het onmiddellijk niveau dat ik in de vorige alinea beschrijf. Maar on top daarvan stel ik mezelf de vraag: waarom gebeurt dit? Wat zit erachter waar ik iets van kan leren? Welke oorzaak speelt een rol die met grote waarschijnlijkheid ook in de toekomst dezelfde rol zal spelen, tenzij ik iets verander?

Soms kom ik dan uit bij een simpele procesaanpassing. Of bij aanscherping van een afspraak. Of bij herhaling van een succesvolle promotie-aktie. Maar vaker kom ik uit bij een karaktertrekje van betrokkene dat aandacht behoeft. Immers, iemand heeft het proces, afspraak of promotie-aktie gemaakt. En altijd kom ik uit bij een karaktertrekje van mezelf. Altijd. Heb ik dit kunnen zien aankomen? Was ik ergens in een gesprekje niet duidelijk? Heb ik ergens een keer iemand door een opmerking “klein” gemaakt. Heb ik iemand wel genoeg gewezen op zijn kwaliteit? Was ik enthousiast genoeg? Heb ik me teveel met iets bemoeit? Heb ik me teveel ingehouden?

Op alle drie de fronten kun je aktief leren. Zodat op basis van elk voorval onze processen, systemen, akties, afspraken enzovoort verbeteren. Zodat op basis van elk voorval je meer zicht krijgt op de ander. Zodat op basis van elk voorval je jezelf beter leert kennen. 

In die zin is leren belangrijker dan de gebeurtenis. Gebeurtenis is eenmalig, leren is winst voor altijd. Tegen een voorval, goed of slecht, zeg je daarom dankjewel. “Bedankt voorval dat mij nog helderder geworden is welke consequenties dit en dat heeft. Zo kan ik gerichter werken in de toekomst” 

Je zult dan vanzelf ontdekken dat geen enkele gebeurtenis op zichzelf staat. Het is slechts het topje van de ijsberg en er is altijd een achterliggend patroon. Speur daar naar en wees niet tevreden met alleen de quick fix. Aan de hand van de zo gevonden rode draad bereik je makkelijker je volgende doel.